Beerschoten
Omschrijving: In het park, dat vrij toegankelijk is, werd enkele jaren geleden met de hulp van een aantal, vooral plaatselijke sponsors, een beeldenpark ingericht. Het is een genoegen om, wandelend langs deze beelden en van de geboden kunst en van de geweldige natuur van dit landgoed te genieten. Vanuit het bos(je) ten noorden van het huis is het huis Beerschoten goed te zien.
Lengte: ..........
Markering: ......
Begeleiding: Beelden op Beerschoten is volledig aangepast met paden voor rolstoelgebruikers en voor visueel gehandicapten braille opschriften. Begeleiding gewenst.
Bereikbaar:
Breedtegraad: 52° 6.149 N Lengtegraad: 5°11.503 E
Het landgoed kan bereikt worden door van de weg van Zeist naar Utrecht bij De Bilt de afslag Bilthoven te nemen en dan direct daarna de doodlopende weg naar rechts te kiezen. Borden wijzen vervolgens de weg naar het landgoed Beerschoten.
Bijzonderheden: Het karakteristieke landschap met eeuwenoude boompartijen en glooiende gazons garandeert een perfecte ambiance voor de buitenbeelden van Ytse Bakker.
Informatie: Het oude koetshuis op landgoed Beerschoten is als bezoekerscentrum / winkeltje ingericht. In dit bezoekerscentrum, ‘Paviljoen Beerschoten’, is de tentoonstelling en informatievoorziening met name gericht op het verleden, heden en de toekomst van de Stichtse Lustwarande.Door het gebied zijn drie wandelroutes uitgezet van 3½, 4½ en 12 kilometer. In het Paviljoen is van deze routes een wandelboekje met achtergrondinformatie verkrijgbaar. Of de routes geschikt zijn, weet ik niet.
Uw reactie: Ondanks goede berichten over de begaanbaarheid van de route, is gebleken dat de paden op Beerschoten erg matig zijn.
of
Wij gaan geregeld met onze zoon (20 jaar, zo'n 60 kilo) in zijn rolstoel Beerschoten in. Dan parkeren we ofwel bij "De Biltse hoek" (dan is de wandeling wat langer en kun je daarna daar wat drinken), ofwel bij het bezoekerscentrum Beerschoten. Je kunt met de rolstoel altijd de weg volgen, langs de speelweide en aan het eind weer terug, ongeveer een half uurtje vanaf het bezoekerscentrum: die weg is verhard. Fijn voor even een frisse neus. Echt het bos in kan alleen als het lang genoeg droog is geweest om niet te modderig te zijn en niet te lang te droog om niet te zanderig te zijn, met een sterke duwer en een niet te zware rolstoeler kun je dan heerlijk over de paden hobbelen!